ဂျပန်ပြည်မှ ရေးတဲ့စာ အပိုင်း (၂၁)

Part 21.JPG

ဒီလိုနဲ့ ကိုယ် presentation လုပ်ရမယ့် နေ့ လုပ်ရမယ့် အချိန်ရောက်လာပါပီ။
Presentation လုပ်ချိန်က မိနစ် ၃၀၊ Q&A က မိနစ် ၂၀ ပါ စုစုပေါင်း မိနစ် ၅၀ လုပ်ခဲ့ရတဲ့ presentation တသက်လုံး မမေ့နိုင်ပါဘူး ..... ကျနော် အောင်မြင်စွာ အဆင်ပြေစွာ စိတ်တိုင်းကျစွာ presentation ကို လုပ်နိုင်ခဲ့တယ် ..... တခြားကျောင်းက ပါမောက္ခဆရာကြီးတွေရဲ့ အကြံပေးချက်တွေကို နွေးထွေးစွာ လက်ခံရရှိခဲ့သလို ကျောင်းသားတွေရဲ့ မေးခွန်းတွေကိုလည်း အကောင်းဆုံးဖြေနိုင်ခဲ့ပါတယ် ..... ထူးခြားတာကတော့ ကျနော့်ဆရာကိုယ်တိုင်ရဲ့ မေးခွန်းတွေပါပဲ ..... သူကျနော်ပြတဲ့ presentation ကို အံ့သြတကြီးဖြစ်ခဲ့တယ် .... ကျေနပ်ခဲ့တယ် .... ဘယ်လိုမှ မထင်ထားခဲ့ဘူးဆိုတာ သေချာတယ် ..... ကျနော်လုပ်ပြထားတဲ့အပေါ်မှာ ဖြစ်နိုင် မဖြစ်နိုင် data ရနိုင် မရနိုင် နောင်အတွက် အကျိုးရှိမရှိနဲ့ ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ constraints တွေနဲ့အတူ အားသာချက်တွေကိုလည်း မေးခွန်းတွေမေးရင်း ထည့်သွင်းဆွေးနွေးပေးသွားတယ် .... ကျနော့်အတွက်တော့ မင်္ဂလာအရှိဆုံးသော နေ့ရက်တရက်ဖြစ်ခဲ့တယ် ..... ကျနော့်ရဲ့ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု၊ စံနစ်တကျကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု၊ စိတ်ဓာတ်ပြင်းပြမှုတွေက ကျနော့်ကို ရလာဒ်ကောင်းတွေဆီ သယ်ဆောင်သွားတာပါ။ ဘေးကနေ အကောင်းဆုံးပံ့ပိုးသူတွေကတော့ ကျနော် သိချင်တာတွေကို စိတ်ရှည် လက်ရှည် ပြောပြ အကြံပေးခဲ့ကြတဲ့အရင်အပိုင်းမှာ ဖော်ပြခဲ့ဘူးတဲ့ သူတွေပါပဲ ....
ဆရာ့ရဲ့ အားတက်သရော မေးခွန်းထုတ်မှုတွေ၊ အကြံပေးမှုတွေအတွက် ကျနော် တကယ်ပဲ အားတက်ခဲ့တယ် ..... ဆရာ့ရဲ့ အားပေးမှု ဆရာ့ရဲ့ ပြောင်းလဲသွားတဲ့ မျက်နှာ (သူကိုယ်တိုင်လည်း စိုးထိတ်နေခဲ့မှာပါ ... ဒီကောင်တခြားသူတွေရှေ့မှာ ဘာတွေများလုပ်လာမှာလည်းဆိုပီးလည်း စိုးရိမ်နေခဲ့လောက်ပါတယ်) အခုတော့ စိတ်အေးပီး မင်းဖြစ်ချင်တာတွေကိုပဲ လုပ်ခွင့်ပေးတော့မယ် ... ဖြစ်စေရမယ်ဆိုတဲ့ စိတ်မျိုးပိုင်းဖြတ်ခဲ့ပုံပါ .... အဲ့နောက်ပိုင်း ပုံမှန် meeting တွေမှာဆို ဆရာ တအားပြောင်းလဲ လာတယ် ... အရင်လို မာန်မဲတာ ဆူတာ ကျနော်အပါအဝင် တခြားကျောင်းသားတွေကို မှိုချိုးမျှစ်ချိုးပြောတာတွေ သိသိသာသာကို နည်းသွားတယ် .... ဒုတိယနှစ်မှာဆို စတွေ့ခါစကနဲ့ ဘာမှကို မဆိုင်တော့တဲ့ တော်တော်ကြီးပြောင်းလဲသွားတဲ့ ဆရာအဖြစ်နဲ့ ကျနော်တို့တွေ ဆက်ဆံခဲ့ရတော့တယ် .... အပြစ်တင်တာတွေ သိပ်မလုပ်တော့သလို guideline ပေးတာတွေ၊ အကြံပေးတာတွေ research နဲ့ ပတ်သက်ပီး တစုံတရာနားမလည်ဘူးလို့ ထင်တဲ့ ကျောင်းသားတွေကို အချိန်ပေးပီး ရှင်းပြတာ အကြံပေးတာတွေ ပိုလုပ်လာတွေဟာ ကျနော်တို့ မျက်မြင်ပဲ ....
ကျောင်းသားတွေ ပျော်ကြတာ ဝမ်းသာကြတာဟာ သိသာလွန်းတယ် ...... အများစိတ်ထဲမှာ ကျနော့်ကြောင့် ဆရာဟာ အမြင်တွေကအစ ပြောင်းလဲသွားတယ်လို့ ထင်ကြတာ .... အမှန်တော့ မိမိကိုယ်တိုင်ရဲ့ စိတ်ပါပဲ ..... ကိုယ်တိုင်မပြောင်းချင်သရွေ့တော့ ဘာအကြောင်းပေါ်ပေါ် ဘယ်တော့မှ မပြောင်းပါဘူး ..... ဒါက တိုက်ဆိုင်တာပါပဲ ..... တိုက်ဆိုင်မှုတွေနဲ့ ပြောင်းလဲပေးခဲ့မှုအပေါ် ဆရာ့ကို အထူးပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် .....
ဒုတိယနှစ်မှာ ကျောင်းသားတွေရဲ့ မျက်နှာပိုဝင်းလာတယ် ..... လွတ်လပ်မှုတွေ ပိုမြင်လာရတယ် ..... ပျော်ရွှင်မှုတွေက အချင်းချင်းကို ကူးစက်စေသလို ရလဒ်တွေကိုလည်း ပိုကောင်းလာစေပါတယ် ....

မေတ္တာဖြင့်
ဝေဟင်ဟိန်းသန့်