ဂျပန်ပြည်မှ ရေးတဲ့စာ အပိုင်း (၁၉)

အပိုင်း (၁၇) မှာတုန်းက ညွှန်းခဲ့တဲ့ အကြောင်းအရာကို အခုအပိုင်းမှာ ရေးပါ့မယ်။
ဆရာက ကျနော့်ကို joint seminar မှာ presentationလုပ်ဖို့ အကြောင်းကြားလာပါတယ်။ second semester ဒုတိယလထဲလောက်မှာပေါ့ .... ကျနော်တော်တော်အံ့သြမိခဲ့တယ် .... ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူများတွေ joint seminar မှာ presentation လုပ်တာကို ရှေ့မှာ ကျနော် တွေ့ဖူးခဲ့ပီလေ .... တခြားတက္ကသိုလ်က ဆရာတွေ၊ ကျောင်းသားတွေအများကြီးနဲ့ သက်ဆိုင်ရာ ဌာနက ဆရာတွေရော ကျောင်းသားတွေရော အတော်ကိုများတယ် ... လူရာကျော်တက်ကြတဲ့ပွဲ .... ကျနော်သိသလောက် ကျနော်တို့ IDEC မှာ အဲ့လို တခြားတက္ကသိုလ်နဲ့ပေါင်းပီး semester တခုကို တခါ joint seminar လုပ်တာ ကျနော့် lab တခုပဲရှိတယ် .... ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ သက်ဆိုင်ရာ လုပ်နေကြတဲ့ research တွေမှာ အချင်းချင်း comments တွေပေးပီး အကျိုးပိုရှိလာစေဖို့ ရည်ရွယ်တာပါ ... မေးခွန်းတွေ နှိုက်နှိုက်ချွတ်ချွတ်မေး ... သေချာစဉ်းစားပီးဖြေ ... လုပ်ထားတဲ့ data တွေမှာ statistical error တွေတွေ့ရင် ထောက်ပြ အကြံပေးကြနဲ့ ရင်ခုန်စရာကောင်းသလို အကျိုးလည်းရှိတယ်ဆိုတာ ငြင်းလို့မရပါဘူး ... အဲဒီ presentation အတွက် နှစ်လလောက် ကြိုပြင်ဆင်ကြရတာပါ ... ဆရာက ကျနော့်ကို နောက်မှ အစားထိုးခဲ့တာပါ တခြားတယောက်နဲ့ ... အာ့ကြောင့် ဆရာက ကျနော့်ကို ခေါ်ပြောတဲ့ အချိန်မှာ ပြင်ဆင်ချိန် သုံးပတ်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ် ... အဓိက ပြဿနာက အဲ့ဒါမဟုတ်သေးပါဘူး ... ဘာကို ဘာအကြောင်းအရာကို presentation လုပ်ရမှာမှန်း idea ကို ထုတ်မရတာကမှ တကယ့်ပြဿနာပါပဲ ....ကျနော့်မှာ ကျနော်ရေးချင်တဲ့ ခေါင်းစဉ်အတွက် တိကျသေချာတဲ့ data ရနိုင် မရနိုင်က မသေချာသေးတာ၊ statistical data တွေကို ဘယ် software သုံးပီး ဖြေရှင်းမှာ၊ data ကောက်မယ်ဆိုရင် ဘယ်အကြောင်းအရာတွေပါအောင်ကာက်ဖို့ စဉ်းစားထားတာ မရှိသေးတာ စသဖြင့် ခေါင်းထားတာ ပြဿနာတွေ အများကြီးတန်းစီပေါ်လာတာပါပဲ .... ဒါပေမယ့် ဒါကို အခွင့်အရေးတခုအနေနဲ့လည်း ကျနော်မြင်ပါတယ် ... ငါသာ အပိုင်လုပ်ပြနိုင်ရင် ဆရာနဲ့ ငါ့ကြားက ပြဿနာ အတော်လျော့သွားနိုင်တယ်လို့ အတွေးရှိခဲ့သလို မလုပ်ပြနိုင်ခဲ့ရင်လည်း ဆရာ့ဂွင်ထဲရောက်တော့မှာက သေချာသလောက်ဖြစ်နေပီ ... ခေါင်းစဉ်ချိန်းပီး ဆရာက လုပ်စေချင်တာကို လုပ်ပေးရတော့မှာ ... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငြင်းပယ်လို့ မရမယ့် အတူတူ ငါဖြစ်အောင်လုပ်မယ် အားလုံးအဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ် .. ငါလည်းကြိုးစားနေတာပဲ ... ပစ်စလက်ခတ်ဖြစ်စရာအကြောင်းမရှိပါဘူးလို့ပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အားပေးပီး ခေါင်းငြိမ့်ခဲ့ပါတယ် .... အဲ့တော့ စောစောက ကျနော်ရေးပြခဲ့တဲ့ constraints တွေရှိတယ် ... အဲ့စာကို ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ ကျော်ဖြတ်မလဲပဲ ကျနော်စဉ်းစားတော့တယ် ... ဆိုလိုတာက ကျနော်လုပ်ချင်တဲ့ခေါင်းစဉ်တခုကရှိပီးသား မန္တလေးမြို့က ကျူးကျော်တွေနဲ့ သူတို့အတွက် ဖန်တီးပေးဖို့ကြိုးစားနေတဲ့ တန်ဖိုးမျှအိမ်ယာတွေ၊ အဲ့အိမ်ယာအတွက်ပေးနိုင်စွမ်းအားနဲ့ လိုချင်မှုတွေကို ဖော်ထုတ်ပီး အနာဂတ်မန္တလေးကို တစုံတရာ message ပေးချင်ခဲ့တာဖြစ်ပါတယ် .... ဒီဒေတာတွေရအောင် ဘယ်သူ့ကို ဆက်သွယ်မလဲ ... အနိမ့်ဆုံးဘယ်ဒေတာလောက်အထိ တိကျသေချာစွာကိုးကားနိုင်မလဲ ... ဘယ်သူတွေကို မေးမြန်းရမလဲ ... ချည်းကပ်ရမလဲ .... ဟုတ်ပီဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုရင် ဒေတာကောက်ရမယ့် sample question ကို ပြင်ဆင်ရမယ် ... ပြင်ဆင်တဲ့နေရာမှာလဲ ကိုယ် အသုံးချမယ့် statistic software နဲ့ relevant ဖြစ်တဲ့ question form လည်းဖြစ်နေရဦးမယ် ... ပီးတော့ ကိုယ်သုံးမယ်လို့ စဉ်းစားလိုက်တဲ့ software က အဆင်ပြေနိုင်မလား ... ကိုယ်လုပ်ချင်နေတဲ့ research အမျိုးအစားအတွက် .... အဲ့တော့ ဒီသုံးပတ်အတွင်း ဘာတွေ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ ... ကျနော်ခေါင်းမွှေးထောင်မတတ်စဉ်းစားရပါပီ .... ဘယ်သူတွေက ဒီလိုမျိုး joint seminar မှာ presentation လုပ်ရတာလဲ စသဖြင့်မေးခွန်းတွေက ရှိလာပါတယ် ... သမရိုးကျ လုပ်နေကြလုပ်ရတဲ့ သူတွေကို ပြန်ကြည့်ရင် second semester ပီးပီးသားသူတွေသာ လုပ်ကြရတာပါ ... သူတို့က အတန်းတက်စရာမလိုတော့ဘူး .... second semester ဆို လူတိုင်း လိုအပ်တဲ့ credit ပြည့်ကြတယ် .... အဲ့တော့ research work အတွက်အချိန်ပိုရတာ တပိုင်း၊ အဲ့အချိန်လောက်ဆို ဆရာနဲ့ တပည့်က အကျေအလည်တွေ ဆွေးနွေးပီးကြလို့ ကိုယ့် research ဘာလုပ်မယ်၊ ဘယ်လိုလျှောက်မယ်ဆိုတာကို သိပီးသားသူတွေသာ လုပ်ကြတာပါ .... ပီးတော့ presentation အချိန်က တယောက်ကို နာရီဝက်ဖြစ်ပါတယ် .... presentation မိနစ် ၂၀ အမေးအဖြေက ၁၀ မိနစ်ဖြစ်ပါတယ် .... ဒါက ရှေ့ကလူတွေလုပ်သွားခဲ့တာကို ပြောတာပါ .... ခု တခေါက်လုပ်မယ့် joint seminar ကျတော့ ကျနော့်အတွက် research title အကြမ်းတောင်မရှိသေး ကျန်တာတော့ စဉ်းစားမနေနဲ့တော့။ course work တွေကိုလည်း လွန်လွန်ကျွံကျွံ credit တွေယူထားချိန်ဆိုတော့ ဘယ်လိုမှ မအားတဲ့ကြားက လုပ်စေချင်နေတယ်။ နောက်တချက်က presentation ကျနော်လုပ်ရမယ့်အချိန်က ကြာချိန် မိနစ် ၅၀ ပါ .... presentation လုပ်ချိန်က မိနစ် ၃၀ အမေးအဖြေက မိနစ် ၂၀ ပါတဲ့ဗျာ .... စဉ်းစားသာကြည့်ပါတော့ .... အဲ့ဒီ presentation အတွက် ပြင်ဆင်ချိန်ကလည်း ၃ ပတ်ပဲဆိုတော့ မှန်တာပြောရရင်တော့ အဲ့အချိန်မှာတုန်းက ဆရာ့ကို အမြင်မကြည်လင်ခဲ့ပါဘူး .... သူစကားတွေကို နားမထောင်လို့ သူပိုင်တဲ့ ဘောင်အတွင်းကနေ ငါ့ကိုတော့ သေအောင်သတ်ပီလို့ပဲ မှတ်ယူခဲ့ပါကြောင်း။
မေတ္တာဖြင့် ဝေဟင်ဟိန်းသန့်