ဂျပန်ပြည်မှ ရေးတဲ့စာ အပိုင်း (၁၆)

နောက်တပတ်နေတော့ ကျနော်က A4 နဲ့ လေးမျက်နှာလောက်ရိုက်ထားတဲ့ ပြန်ဖြေရှင်းထားတဲ့ report တစောင်ကို ကျနော်ရဲ့ စကော်လာ အဖွဲ့အစည်းကို ပို့လိုက်ပါရော ....... အဲ့မှာမှ ပြဿနာ စတာပါ ...... ကျနော်ပို့လိုက်တဲ့ စာပေါ်မှာ သူတို့တွေက အင်မတန် ဂရုစိုက်ပီး စာပြန်ပါတယ် .... သူတို့ ဒီလိုအကြောင်းတွေကို တကယ်မသိပါကြောင်း၊ ဖြစ်ခဲ့တာတွေ အတွက်လည်း စိတ်မကောင်းကြောင်း၊ ဒီလိုမျိုး အခြေအနေတွေကို ဒီလောက်အကြာကြီး သည်းညည်းခံပီး နေရတဲ့အတွက် အရမ်ဝမ်းနည်းရပါကြောင်း၊ ကျနော်ဆရာက စည်းကမ်းတင်းကျပ်တယ် နာမည်ကြီးပေမယ့် ဒီလိုပြဿနာ တခါမှ မဖြစ်ဘူးကြောင်း၊ ရှေ့မှာလည်း ကျောင်းသားတချို့ ငြီးသံကြားရဘူးပေမယ့် တိုင်ကြားတဲ့အထိတော့ ပြဿနာမဖြစ်ကြောင်း၊ ဒီကြားထဲမှာ သည်းခံပေးပါဦးနဲ့ သူတို့ ဒီပြဿနာကို ကြိုးစားပီး မပြေ ပြေလည်အောင်းရှင်းပေးပါမည့် အကြောင်းတို့ကို စာပြန်ပါတယ် ......
သူတို့ ပြန်စာကို ဖတ်ရတဲ့ အချိန်မှာ ကျနော်အတွက် အရမ်းထူးဆန်းနေတယ် ..... ဘာလို့ သူတို့က ခုမှ သိရသလိုကြီးတွေ လာရေးနေကြတာလဲ ..... အရင်အပတ်ကတည်းက ဆရာပို့လို့ သိပီးသားဖြစ်နေရမှာလေ ..... ကျနော်ရေးတာက counter report ပဲဟာ ..... ဒါနဲ့ပဲ သူတို့ကို ပြန်မေးလိုက်တယ် ...... ခုမှသိကြတာလား ဆရာကက အရင်အပတ်က mail ပို့ထားပီးသား မဟုတ်ဘူးလားလို့ ဆိုတော့ ဆရာ့ဆီက ဘာမေးမှ ဝင်ထားတာ မရှိဘူးတဲ့ .... ခုဒီအကြောင်းတွေကိုတော့ ဝေဟင်စံက စပို့မှ သိလို့ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေပါကြောင်း ပြန်ပြောတော့ ..... ကျနော်ကပဲ သူတို့ သမိုင်းမှာ စကော်လာကျောင်းသားအနေနဲ့ ဆရာ့ကို ပညာရေးဆိုင်ရာ စော်ကားမှုနဲ့ စပီး တိုင်တဲ့ ကျောင်းသားဖြစ်သွားတာပါပဲ ..... ကဲ အဖြစ်ကတော့ သွားရော ..... ကိုယ်ကတိုင်တယ် ဖြစ်သွားတော့လည်း မထူးဇာတ်ခင်းရတော့တာပါပဲ ....... ဒီလိုနဲ့ပဲ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ညှိနိုင်းဆွေးနွေး ဆရာနဲ့ရော ကျောင်းသားနဲ့ရော အပြန်ပြန်အလှန်လှန် အကြိမ်ပေါင်းများစွာပေါ့လေ ဆွေးနွေးမှု အပီးမှာ ဘာပြောပြော သွေးအေးသွားကြတာပေါ့ .... ဆရာကပဲ အလျော့ပေးခဲ့ပါတယ် ကျနော့်ကို ဖြစ်ချင်တာတွေ လုပ်ခွင့်ပေးခဲ့တယ် ....... research လည်း မင်း အရင်တင်ထားတဲ့ ဟာကိုလုပ်ပါ ...... သူ guideline ပေးမယ် ကူညီမယ် ..... ကျောင်းကတော့ လာလာ မလာလာ ဆရာက စကားထဲကို ထည့်မပြောတော့ဘူး ..... (ဘာလို့ဆို အပတ်တိုင်းလုပ်ရတဲ့ meeting တွေ seminar တွေမှာ အမြဲ အကောင်းဆုံး လုပ်ပြနိုင်တာကိုးးးး .... ကိုယ့်ဘက်က လုပ်ပြနိုင်ဖို့တော့ လိုတယ်နော်)
ဆရာက ကိုယ်လုပ်တဲ့ research ကိုလည်း သိပ်သဘောကြတယ် ...... မင်းက အရမ်းကြိုးစားတယ် ငါကျေနပ်တယ် .... လုပ်နိုင်သမျှအကောင်းဆုံးဖြစ်တဲ့ထိအောင်လုပ်ပါ ဆိုတာမျိုးတွေထိ ပြောခဲ့တယ် ...... လူတိုင်း chapter ၅ ခန်းပဲ ရေးတဲ့အချိန်မှာ ကျနော်က ကျနော် research ကို အရေးကြီးတဲ့ အချက်နှစ်ခုကို point out လုပ်ချင်လို့ chapter သီးသန့်နဲ့ ရေးခွင့်ပြုပါဆိုပီး ရှင်းပြခဲ့တာကိုလည်း ဆရာက ခွင့်ပြုပေးခဲ့တယ် ..... စုစုပေါင်း ကျနော့် research က အခန်း ရ ခန်းနဲ့ ကျနော်စိတ်တိုင်းကျတဲ့အထိ လုပ်ခွင့်ပြုပေးတယ် ......
ကျနော်က အမေရိကားအထိ conference သွားတက်ချင်တယ် ဆိုတာကိုလည်း ခွင့်ပြုပေးခဲ့သေး
တာပါ ....... ပီးတော့ အဲ့ခရီးစဉ်ကိုလည်း ပိုက်ဆံအကုန်အကျခံပေးခဲ့ပါသေးတယ် ......
ကဲ ကျနော် အဲ့လိုတွေ ဖြစ်ဖို့ ဆရာ့ရဲ့ နားလည်းမှုကိုရဖို့ ကိုယ့်အရည်အချင်းကို ဆရာက အသိအမှတ်ပြုလာဖို့အတွက် ကြိုးစား ရိုးသားခဲ့ရမှုတွေဟာ ကိုယ့်ဘဝရှေ့ပိုင်းမှာ ဘယ်လောက်ဝမ်းစာပြည့်ခဲ့သလဲဆိုတာနဲ့လည်း ဆက်စပ်နေတာပါပဲ ...... ဆက်ရေးပါဦးမယ် 

မေတ္တာဖြင့်
ဝေဟင်ဟိန်းသန့်