ဂျပန်ပြည်မှ ရေးတဲ့စာ အပိုင်း (၁၅)

ကျနော့်ဆရာက အရမ်းစည်းကမ်းကြီးသလို သူထားတဲ့ စည်းကမ်းအတိုင်းလည်း တဝေမသိမ်းလိုက်နာသူ ဖြစ်ပါတယ် ...... သူစည်းကမ်းတင်းကျပ်ခြင်းရဲ့ အကြောင်းတရားကတော့ ကိုယ့်ကျောင်းသားတွေကို တော်စေ တတ်စေချင်လို့ ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို နားလည်ထားပါတယ် .... ဘာလို့ဆို နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်းကျောင်းက ချီးမြှင့်လေ့ရှိတဲ့ အကောင်းဆုံး presentation ဆု၊ အကောင်းဆုံး research paper ဆု စသဖြင့် တနှစ်တာရဲ့ အကောင်းဆုံးဆုတွေကို ဆရာ့ lab က ကျောင်းသားတွေ အများစုပဲ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်းရကြတာ ဖြစ်ပါတယ် .... အဲ့တာ ဆရာ train အတိုင်းလိုက်နာနိုင်ကြလို့သာ ဖြစ်ပါတယ် ...... ဆရာကလေ့ကျင့်ပေးနိုင်တယ် ကိုယ်လိုက်နာနိုင်တယ်ဆိုရင် အကောင်းဆုံးဆိုတာတွေကနေ ပြေးမလွတ်ဘူးဆိုတာပါ ....
ဒါပေမယ့် ကိုက အဲ့လောက်တင်းကျပ်တဲ့ စည်းကမ်းမျိုးကို နေ့စဉ်နဲ့ အမျှလိုက်နာနိုင်ဖို့ ခက်ပီဆိုရင်တော့ ပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်လာတော့မှာပါ .... ဆရာ့ concept က ကျောင်းသားတွေသည် ကျောက်းမှာ နေမှပဲ စာလုပ်တယ် ..... အိမ်ရောက်ရင် စာမလုပ်တော့ဘူး ........ အဲ့တော့ မနက် ရ:၃၀ ကနေ ည ၈:၀၀ ထိ ကျောင်းမှာနေ စာလုပ် .... ကိုယ်ကကြတော့ စိတ်ပါရင် အိမ်ဖြစ်ဖြစ် ကျောင်းဖြစ်ဖြစ် ကော်ဖီဆိုင်ဖြစ်ဖြစ် ဘယ်နညးပဲ ဖြစ်နေပါစေ စာလုပ်တယ် ...... စိတ်ပါလို့ စာတကယ်လုပ်ပီဟေ့ဆိုရင် ခဏလေးလုပ်ရင်တောင် အများကြီးခေါင်းထဲရောက်တယ်ပေါ့လေ ..... အဲ့လို မတူတဲ့ concept နှစ်ခုနဲ့ ဆရာနဲ့ ကျောင်းသား နှစ်ယောက်လုံးက တဖက်နဲ့ တဖက် အလျှော့မပေးကြဘဲ (နားလည်မှု မယူနိုင်ကြလို့) ဇွတ်တွေကန်ကြတော့ ပြဿနာက လိုတာထက် ပိုကြီးလာတာပါ ......
တကယ်တမ်းတော့လည်း ကိုယ်က ကျောင်းသားအနေနဲ့ နားလည်မှုယူဖို့ သွားလုပ်လို့လည်း မရပါဘူး .... ဒီမှာ ပရော်ဖက်ဆာတွေဆိုတာက ဘုရားသခင်လိုပဲ နေတာပါပဲ ..... သူတို့ပြောတဲ့ အတိုင်းလုပ်ပါပဲ .... ဒါကတစ်ခုပေါ့လေ ..... နောက်တခုက လိုတာထက် ပိုပြောတဲ့ ကိစ္စတွေ ... ဥပမာ မင်းက lab ကို ငါပြောတဲ့အတိုင်း ပုံမှန်မလာနိုင်ပဲနဲ့ (ကျောင်းတက်ချင်စိတ် မရှိပဲ ကျောင်းမလာချင်ပဲနဲ့ ဘာလို့ ငါတို့ စကော်လာကို ယူထားလဲ? စကော်လာဆိုတာ ငါတို့ tax တွေနဲ့ ပေးထားရတာဆိုတာမျိုး) ..... နောက်တခုကကျ ကိုယ်လုပ်မယ့် research .... သူက ကိုယ့်ရဲ့ မူရင်းတင်ပြထားတဲ့ research ကိုပယ် သူများနိုင်ငံတခုက energy နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ research ကိုပဲ လုပ်ပေးပါ ဆိုတာမျိုးတွေနဲ့ ကျနော့်ဘဝမှာ မကြုံဖူးခဲ့တဲ့ ပဋိပက္ခအကြီးစားတွေ ဖြစ်ခဲ့တယ် .......
ကျနော်ကလည်း ဘယ်ဘက်ကမှ မလျော့ပေးနိုင်ဘူး ..... လာကတည်းက ကိုယ့် ရည်မှန်းချက်၊ ကိုယ်ဖြစ်ချင်ခဲ့တဲ့ဟာတွေအတိုင်းပဲ ဖြစ်အောင်လုပ်သွားဖို့ သံဓိဌာန်ချထားပီးသားဆိုတော့ ပြဿနာက မဖြစ်မှနေရောပါပဲ .....
အဲ့လိုနဲ့ မီတင်းတခုမှာ research ကိစ္စ ငြင်းကျခုန်ကျတာကနေ စာရွက်တွေ ပစ်ပေါက်ကျ ဘာညာနဲ့ အတော်လေး အခြေအတင်ဖြစ်ခဲ့ကြတယ် ..... ကျောင်းသားလေးယောက်လောက်က ကျနော့်ကို မိတင်းခန်းထဲကနေ အပြင်ကို အတင်းဆွဲခေါ်ထုတ်လာရတယ် ..... somking room ထဲကို ခေါ်သွားပီး ဆရာနဲ့ ဒီလိုပြဿနာ ဖြစ်နေတာတွေဟာ ဆိုးရွားကြောင်း၊ အရာရာဟာ သူ့လက်ထဲမှာပဲ ရှိတဲ့အတွက် ကျောင်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ကိုယ့်အနာဂတ်ဟာ ဒီပုံစံဆိုရင် မကောင်းနိုင်ကြောင်း၊ ဆရာရော မင်းရောက ၂ ယောက်လုံးခေါင်းမာနေကြတယ် စသဖြင့် သူငယ်ချင်းတွေ ဝိုင်းဝန်းဖြောင်းဖြကြ ပြောကြဆိုကြတာ တစ်နာခွဲလောက်ကို ကြာပါတယ် .... သူတို့လည်း စိတ်ပူပေးကြတယ်ပေါ့လေ .....
နောက်နေ့ကြတော့ ဆရာက ကိုယ့်ကို သူ့ရုံးခန်းထဲကိုခေါ်တယ် ...... warning ပေးသလိုလို အသိပေးသလိုလိုပေါ့ ....... ဘာပြောလည်းဆိုတော့ မနေ့က မီတင်းမှာ မင်းရိုင်းစိုင်းတဲ့ အပြုအမူတွေ လုပ်ခဲ့တာကို သက်ဆိုင်ရာကို တိုင်ရပါလိမ့်မယ်တဲ့ .... သူက အဲ့အကြောင်းကို report လုပ်မယ်ပေါ့လေ .... (ကျနော်ကို စကော်လာပေးတဲ့ အဖွဲ့ကို ဒီအကြောင်းတွေ ပြန်ပြောမယ် အရေးယူခိုင်းမယ်လို့ ပြောတာပါ) ..... ကျနော်ဘာပြန်ပြောလိုက်လည်းဆိုတော့ တိုင်လိုက်ပါဆရာ .... ကျနော် လက်ခံပါတယ် ဖြေရှင်းမယ် ..... ဆရာ အခု သူတိုကို report လုပ်ပီးရင် နောက်တပတ်နေရင် ကျနော်က အဲ့အဖွဲ့အစည်းကို ဖြေရှင်းစာ ပြန်ပို့ပါ့မယ်လို့ အေးအေးဆေးဆေးပဲ ပြန်ပြောခဲ့တာပါ ......

မေတ္တာဖြင့်
ဝေဟင်ဟိန်းသန့်